Fastpass

In de Dolomieten zijn er verschillende fotolocaties waar je een wachtrij kan verwachten. Zo ook op deze plek.

In de meivakantie waren wij met het gezin in een pretpark waar een wachtrijsysteem was met zogenaamde Fastpass. Het komt erop neer dat je alle wachtrijen kan overslaan als je bereid bent daar flink voor te betalen. Ik ben een uitgesproken tegenstander van dit systeem.

Vandaag was het weer tijd voor mijn driemaandelijkse controle en na een kort gesprek met mijn arts ga ik altijd nog even langs de bloedprikbalie. Ik hoef daar nooit lang te wachten want ik geef bij binnenkomst in het ziekenhuis op de aanmeldzuil aan dat ik naast mijn bezoek aan de arts ook nog een bloedafname heb.

Door het aanstaande pinksterweekend was het behoorlijk druk, maar zoals ik al verwachtte, kon ik door mijn eerdere aanmelding nauwelijks gaan zitten of ik was al aan de beurt. Tegen de verpleegkundige vertelde ik dat het mij een beetje deed denken aan het Fastpasssysteem. Maar tot mijn schrik bleek ik een echte Fastpass te krijgen.

De wachtrij voor de eerste foto had niet echt met de locatie te maken, maar meer met het feit dat er maar een steen beschikbaar was om droge voeten te houden. De fotolocatie van mijn blog van 14 december 2024 heeft wel de hele dag een wachtrij van fotografen.

Ik was zo snel aan de beurt omdat mijn arts dat aangeeft in het systeem. Voor hematologiepatiënten geldt dat ze de uitslag snel nodig hebben voor hun bezoek aan de arts en vanwege de vaak verminderde weerstand moeten ze ook niet te lang in een drukke wachtruimte verblijven.

Maar deze argumenten gelden helemaal niet voor mij. Ik laat bloedprikken na mijn afspraak en mijn weerstand is ook niet zo bijzonder laag. Na mijn geklaag over het Fastpasssysteem vind ik dat ik het moreel aan mijzelf verplicht ben om dit privilege op te geven. Zo levert het ziekenhuisbezoek toch weer een verhaal op, want anders is al dat goede nieuws ook maar zo saai. ;-p